وبلاگ
چگونه تمرکز کودکان دبستانی را افزایش دهیم؟ ۱۰ راهکار کاربردی برای والدین
چگونه تمرکز کودکان دبستانی را افزایش دهیم؟ ۱۰ راهکار کاربردی برای والدین
چرا فرزندم هنگام انجام تکالیف حواسش پرت میشود؟ چرا نمیتواند برای مدت طولانی روی یک فعالیت تمرکز کند؟ چگونه میتوانم به افزایش تمرکز کودکم کمک کنم؟
اینها سؤالاتی هستند که بسیاری از والدین کودکان دبستانی با آن روبهرو میشوند.
شاید شما هم تجربه کرده باشید که فرزندتان هنگام انجام تکالیف، مدام از جایش بلند میشود، با وسایل اطرافش بازی میکند یا کاری را که میتوانست در زمان کوتاهی انجام دهد، بسیار طولانی میکند.
گاهی این رفتارها باعث نگرانی والدین میشود و آنها تصور میکنند کودکشان تمرکز کافی ندارد.
اما نکته مهم این است که تمرکز یک مهارت شناختی است که در طول رشد کودک تکامل پیدا میکند و میتوان با تمرینها و روشهای مناسب به تقویت آن کمک کرد.
در این مقاله از مجله آموزشی کودک آنلاین، با دلایل رایج حواسپرتی کودکان و ۱۰ راهکار عملی برای تقویت تمرکز دانشآموزان دبستانی آشنا میشویم.
تمرکز چیست و چرا برای یادگیری اهمیت دارد؟
تمرکز به معنای توانایی هدایت توجه به یک فعالیت مشخص و حفظ آن برای مدت مناسب است.
برای مثال، زمانی که کودک در حال حل یک مسئله ریاضی است، باید بتواند به سؤال توجه کند، اطلاعات مهم را تشخیص دهد و تا رسیدن به پاسخ، فعالیت خود را ادامه دهد.
تمرکز در بسیاری از فعالیتهای روزمره و آموزشی نقش دارد؛ از جمله:
گوشدادن به توضیحات معلم
خواندن و درک مطالب درسی
حل مسائل ریاضی
یادگیری زبان جدید
انجام تکالیف مدرسه
پیروی از دستورالعملهای چندمرحلهای
شرکت در بازیهای گروهی
البته تمرکز به این معنا نیست که کودک باید بدون وقفه و برای مدت طولانی روی یک فعالیت بنشیند.
توانایی حفظ توجه به سن، میزان رشد، علاقه، شرایط محیطی و ویژگیهای فردی کودک بستگی دارد.
به همین دلیل، انتظار تمرکز یکسان از دانشآموز کلاس اول و دانشآموز کلاس ششم منطقی نیست.
چرا کودکان دبستانی حواسپرت میشوند؟
پیش از تلاش برای افزایش تمرکز کودک، بهتر است علت حواسپرتی او را بشناسیم.
گاهی مشکل اصلی، ضعف در مهارت توجه نیست؛ بلکه شرایطی است که تمرکزکردن را برای کودک دشوار میکند.
۱. خستگی و کمبود خواب
خواب کافی برای عملکرد مغز، یادگیری و تنظیم توجه اهمیت زیادی دارد.
کودکی که شب قبل خواب کافی نداشته است، ممکن است هنگام مطالعه زودتر خسته شود، اشتباهات بیشتری داشته باشد یا نتواند فعالیت خود را ادامه دهد.
۲. وجود محرکهای مزاحم در محیط
صدای تلویزیون، رفتوآمد اعضای خانواده، اسباببازیهای روی میز یا اعلانهای تلفن همراه میتوانند توجه کودک را از فعالیت اصلی منحرف کنند.
۳. دشوار یا بسیار ساده بودن فعالیت
اگر تکلیف از توانایی فعلی کودک دشوارتر باشد، ممکن است احساس ناکامی کند و از ادامه آن فاصله بگیرد.
از طرف دیگر، فعالیتهای بیشازحد ساده و تکراری نیز میتوانند باعث کاهش علاقه و توجه شوند.
۴. نداشتن فرصت کافی برای بازی و حرکت
کودکان برای رشد سالم به فعالیت بدنی و بازی نیاز دارند.
نشستن طولانیمدت، بدون فرصت استراحت و حرکت، میتواند ادامه فعالیتهای آموزشی را دشوار کند.
۵. نگرانی و فشار روانی
اضطراب امتحان، ترس از اشتباهکردن، تنشهای خانوادگی یا نگرانیهای مدرسه ممکن است بر توانایی تمرکز کودک تأثیر بگذارند.
بنابراین، همیشه نباید حواسپرتی را به بیانضباطی یا بیعلاقگی نسبت داد.
۱۰ راهکار مؤثر برای افزایش تمرکز کودکان دبستانی
۱. محیط مطالعه را ساده و منظم کنید
یکی از سادهترین راهکارها برای کمک به تمرکز کودک، کاهش عوامل مزاحم در محیط مطالعه است.
برای این کار:
میز مطالعه را از وسایل غیرضروری خالی کنید.
تلویزیون را هنگام انجام تکالیف خاموش کنید.
تلفن همراه و وسایل سرگرمی دیجیتال را از محیط مطالعه دور نگه دارید.
نور و دمای اتاق را مناسب تنظیم کنید.
وسایل موردنیاز کودک را پیش از شروع فعالیت آماده کنید.
البته لازم نیست محیط مطالعه کاملاً ساکت یا بدون هیچ وسیلهای باشد. بعضی کودکان در محیطی با مقدار کمی صدای پسزمینه بهتر فعالیت میکنند.
مهم این است که محیط با نیازهای کودک هماهنگ باشد.
نکته کاربردی: از کودک بخواهید خودش در مرتبکردن میز مطالعه مشارکت کند. این کار میتواند به تقویت احساس مسئولیتپذیری او نیز کمک کند.
۲. تکالیف طولانی را به بخشهای کوچک تقسیم کنید
یکی از اشتباهات رایج این است که از کودک بخواهیم تمام تکالیف خود را بدون وقفه انجام دهد.
برای بسیاری از دانشآموزان دبستانی، انجام یک فعالیت طولانی میتواند خستهکننده باشد.
بهتر است تکالیف را به بخشهای کوچکتر و قابلمدیریت تقسیم کنیم.
برای مثال، بهجای اینکه بگوییم:
«بنشین و تمام تمرینهای ریاضی را حل کن.»
میتوانیم بگوییم:
«ابتدا این سه سؤال را حل کن، بعد با هم بررسی میکنیم که مرحله بعد چیست.»
ای
ن روش به کودک کمک میکند هدف مشخصتری داشته باشد و پیشرفت خود را بهتر احساس کند.
مدت فعالیت و استراحت باید با سن، توانایی و نیاز کودک تنظیم شود؛ یک زمانبندی ثابت برای همه کودکان مناسب نیست.
۳. از بازیهای تقویت توجه استفاده کنید
بازی یکی از روشهای جذاب برای تمرین مهارتهای شناختی در دوران کودکی است.
بازیهایی که کودک را به مشاهده دقیق، بهخاطر سپردن اطلاعات یا دنبالکردن دستورالعملها تشویق میکنند، فرصت مناسبی برای تمرین توجه فراهم میکنند.
بازی اول: چه چیزی تغییر کرده است؟
چند وسیله روی میز قرار دهید و از کودک بخواهید آنها را با دقت مشاهده کند.
سپس از او بخواهید چشمهایش را ببندد.
جای یکی از وسایل را تغییر دهید یا یکی را بردارید.
کودک باید تشخیص دهد چه تغییری اتفاق افتاده است.
مهارت مورد تمرین: توجه دیداری و حافظه کاری.
بازی دوم: گوش کن و انجام بده
چند دستور ساده به کودک بدهید.
برای مثال:
«یک بار دست بزن، بعد دستت را روی سرت بگذار.»
بهتدریج میتوانید تعداد مراحل را افزایش دهید.
مهارت مورد تمرین: توجه شنیداری، حافظه کاری و دنبالکردن دستورالعملها.
بازی سوم: پیدا کردن تفاوتها
دو تصویر مشابه با چند تفاوت کوچک به کودک نشان دهید.
از او بخواهید تفاوتها را پیدا کند.
برای جذابترشدن بازی، میتوانید تصاویر را متناسب با علایق کودک انتخاب کنید.
مهارت مورد تمرین: توجه به جزئیات و جستوجوی دیداری.
بازی چهارم: بازی حافظه تصویری
چند کارت تصویری را برای مدت کوتاهی به کودک نشان دهید.
سپس کارتها را برگردانید و از او بخواهید جای تصاویر مشابه را پیدا کند.
مهارت مورد تمرین: حافظه دیداری و توجه.
نکته مهم این است که این بازیها فرصتی برای تمرین مهارتهای مرتبط با توجه هستند، اما نباید انتظار داشت که انجام آنها بهتنهایی باعث بهبود قطعی تمرکز در تمام موقعیتهای درسی شود.
۴. برای فعالیت بدنی روزانه وقت بگذارید
فعالیت بدنی فقط برای سلامت جسمی کودکان اهمیت ندارد؛ بلکه میتواند بر خلقوخو، کیفیت خواب و بعضی جنبههای عملکرد شناختی نیز تأثیر مثبت داشته باشد.
پیادهروی، دوچرخهسواری، بازی با توپ، طناببازی و فعالیتهای حرکتی گروهی از گزینههای مناسب هستند.